درباره‌ی استودیو معماری ماجرا

در ماجرا، هر پروژه آغاز یک داستان است.

داستانی که از ویژگی‌های بستر، فرهنگ، نیازهای انسان و کیفیت‌های فراموش‌شده‌ی فضا شکل می‌گیرد.

نور و سایه‌ی آجر مشبک در فضای داخلی ساختمان آستانه، شیراز

ماجرای ما

ماجرا در سال ۱۴۰۰، در شیراز آغاز شد. دفتر معماری و شهرسازی ماجرا را فائقه شهریاری، کارشناس ارشد معماری از دانشگاه شهید بهشتی، و الناز دیداری، کارشناس ارشد معماری از دانشگاه شیراز، بنیان گذاشتند؛ با این باور که هر زمین، پیش از آنکه نخستین خط رویش کشیده شود، حرفی برای گفتن دارد.

«ماجرا» یعنی آنچه رخ می‌دهد: رویدادی که صحنه‌ای دارد، گرهی و گره‌گشایی‌ای. ما هر پروژه را همین‌گونه می‌خوانیم؛ بستری که باید شناخت، پرسشی که باید گشود و فضایی که باید ساخت.

نامی که خط شد

نشانِ ماجرا را می‌شود مثل یک پلان خواند. حرف‌ها از خط و حجم ساخته شده‌اند: الف‌ها مثل ستون قد کشیده‌اند، میم چون اتاقی چرخیده بر نوارِ اتصال تکیه داده و نقطه‌ی جیم، حجمی صلب است که روی زمین نشسته. نوشتن و ساختن، اینجا یک کار است.

  1. ماتاقی چرخیده
  2. استون
  3. جگره و گشایش
  4. •حجمی صلب
  5. رفرود
  6. اقامتِ پایانی

سه رشته‌ی هر ماجرا

  1. ۰۱

    بستر

    هیچ طرحی از صفحه‌ای سفید آغاز نمی‌شود. زمین، کوچه، همسایه، اقلیم و حافظه‌ی یک جا، نخستین راویانِ هر پروژه‌اند.

  2. ۰۲

    زندگی

    فضا را برای زندگی‌ای طراحی می‌کنیم که قرار است در آن جاری شود: برای خلوت‌ها و معاشرت‌ها، برای عادت‌های روزمره و برای تغییرهای فردا.

  3. ۰۳

    ساخت

    کیفیت معماری برای ما جدا از واقعیتِ اجرا و اقتصاد ساخت نیست. هنر، یافتنِ زیبایی در همین مرزهاست.

جایی که تجربه‌ی فضایی، کیفیت معماری و اقتصاد ساخت در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.

راویان

فائقه شهریاری

هم‌بنیان‌گذار

کارشناس ارشد معماری، دانشگاه شهید بهشتی

الناز دیداری

هم‌بنیان‌گذار

کارشناس ارشد معماری، دانشگاه شیراز

شیراز و کوه‌های اطرافش

از شیراز

شیراز شهرِ باغ‌ها و حیاط‌هاست؛ شهری که آسمان را به خانه می‌آورد، با آجر نور را می‌بافد و در کوچه‌هایش سایه را قسمت می‌کند. ماجرا از دل همین شهر آمده است و می‌کوشد کیفیت‌هایی را که شتابِ ساخت‌وساز از یاد برده، به زبانِ امروز بازگو کند.