اقامتگاه دهمورد اقامتگاه روستایی · روستای دهمورد

۰۱صحنه

روستا را باید آهسته شناخت: با سادگی‌اش، با زمینی که از طبیعت جدا نیست، و با زندگی‌ای که بیشترش زیر آسمان می‌گذرد. اقامتگاه دهمورد می‌خواست مهمانِ همین زندگی باشد، نه تماشاگرِ آن.

۰۲گره

ایده از یک پرسش آغاز شد: چگونه می‌توان معماری‌ای متناسب با زندگی روستایی ساخت؛ معماری‌ای ساده که هم به طبیعت پاسخ دهد و هم مجالی برای تجربه‌ای جمعی فراهم کند؟

۰۳گره‌گشایی

پاسخ در یک مدولِ ساده نهفته بود: الگویی که با چرخشی نوددرجه در گوشه‌های یک مربع، سازمانِ فضاییِ کلِ مجموعه را شکل داد. این چرخش، هر واحد را رو به منظر و فضای باز می‌گشاید؛ و هم‌زمان، رو کردنِ واحدها به مرکز، فضایی مشترک می‌سازد برای گرد هم آمدن و هم‌کلامیِ مهمانان.

چنین است که مجموعه میان دو کیفیتِ مکمل جای می‌گیرد: خلوت و هم‌نفسی با طبیعت در مقیاس هر واحد، و هم‌نشینی و تجربه‌ی جمعی در مقیاس کلِ مجموعه.

۰۴فرجام

سادگی در اینجا تنها انتخابی فرمی نیست؛ راهبردی است برای آسان‌تر ساختن، برای نظمی روشن و برای پاسخ به نیازهای گوناگون مهمانان. معماری‌ای که به جای پیچیدگیِ فرم، بر کیفیت فضا، هم‌خوانی با بستر و پیوند درون و بیرون تکیه می‌کند.